Sinds 1 september heb ik bewust een ‘tussentijd’ genomen. Ik ben vertrokken bij mijn werkgever, ben begonnen met een loopbaantraject en sinds maandag 6 december ben ik ook gaan Glimpen. Ik doe dit allemaal om er achter te komen wat er nu het beste bij mij past.
Ik weet al langere tijd dat mijn nieuwsgierigheid mijn grootste talent is. Vandaar dat ik ook op zoek ben gegaan naar beroepen waar het allemaal om nieuwsgierigheid draait. Journalist is dan de eerste gedachte. Vandaar dat ik met Iro van Glimpen ben gaan nadenken hoe ik dat het beste zou kunnen doen. Ik dacht gelijk aan Intermediair. Een blad dat publiceert over onderwerpen die dicht bij me staan, maar toch journalistiek onafhankelijk is. Gelukkig kon er snel een afspraak worden gemaakt.
Op 6 december 2010 was het zover. Aan mij de beurt om mijn horizon te verbreden. Aangekomen op Amsterdam Centraal merkte ik dat de wegen spekglad zijn geworden door de sneeuw en regen. Na een kwartier op de pont en een stukje glibberend lopen over de wegen kwam ik aan bij het gebouw van VNU media. De moederorganisatie van Intermediair. Het gebouw zag er grauw en mysterieus uit door de dikke mist. Eenmaal binnen werd ik hartelijk begroet door Marieke de Wit, mijn contactpersoon. We gingen meteen even zitten om de dag door te nemen. Ondertussen mocht ik veel handen schudden, met als introductie: “Ik loop een dagje mee”. “Wil je hier komen werken?” “Niet direct, ik ben hier om te glimpen.” Dan heb je wel wat uit te leggen.
Op maandag wordt bij Intermediair altijd de redactievergadering gehouden. Het laatste nummer wordt geëvalueerd en er wordt gebrainstormd over de nog te verschijnen nummers. Het is goed om te zien dat men een duidelijk beeld heeft van de doelgroep en het soort materiaal dat men voor deze doelgroep wil publiceren. Het gaat ook om echte onderwerpen, die zowel luchtig als serieus moeten zijn. Gelukkig kreeg ik ook ruimschoots de mogelijkheid om mijn eigen mening te geven over het blad, er werd goed geluisterd naar de lezer (n=1). “en nu willen we graag de visie van Sietse horen”, was dan ook een veelgehoorde zin.
Na de redactievergadering werd ik gelijk aan het werk gezet. Ik mocht een ‘kortje’ schrijven voor de eerste pagina. Het gaat dan om een kort nieuwsberichtje van maximaal honderd woorden. En dat viel nog niet mee! Er waren meerdere boodschappen te vermelden en die zijn onmogelijk in zo weinig woorden te vatten. Uiteindelijk is het gelukt en ik hoop dat mijn stukje in de volgende editie is opgenomen!
Mijn verwachting vooraf was dat het een groep mensen is die geïnspireerd schrijft over de mens en zijn/haar carrière. En dat is gelukkig ook zo. Het zijn allemaal leuke, open mensen en de sfeer is erg prettig. Helaas is mij ook verteld dat het carrièreperspectief voor journalisten niet echt geweldig is. Dat is wel aan de ene kant een nadeel. Aan de andere kant vraag ik me ook af of de die-hard journalistiek echt iets voor mij is. Ik ben iemand die graag schrijft vanuit zichzelf en daarbij iets minder behoefte heeft aan het tot in detail uitpluizen en onderbouwen. Ik zie mezelf meer als columnist dan als journalist. Maar daar zijn nog minder banen in te vinden!
Al met al was het een ontzettend boeiende dag en geweldig leuk om een keer meegemaakt te hebben. Ik ben een stukje wijzer geworden en nog iets dichter bij de baan die ik echt leuk vind. Met dank aan Glimpen!

Het was een mooie ervaring, of eigenlijk een gesprek met een coach. Zij is tevens eigenaar van het coachingsbureau (de Tussentijd) waar ik ben geweest. Graag wilde (en wil!) ik ervaring uitwisselen over het opzetten van een dergelijk bureau en met name locatie waar training en coaching wordt gegeven. Zelf ben ik namelijk aan het dromen (en deels aan het doen!) over het opzetten van een eigen trainingslocatie. Afgelopen zomer ben ik hier concreet mee bezig geweest in die zin dat ik een echte locatie op het oog had en we in de fase waren om het koopcontract te ondertekenen. Toch is “de deal” niet doorgegaan en dit heeft mij verder doen nadenken over wat ik hier mee wil. Via de alumnivereniging Bekader kwam ik met Saskia in contact over Glimpen en of dit iets voor mij was…

Uiteindelijk is het dus zover gekomen dat ik in gesprek ben geweest over de (trainings/coachings)locatie EN een deel van het gesprek was een coachingsgesprek. Dus 2 vliegen in 1 klap! Vooraf had ik geen enkel idee waar het gesprek toe zou leiden. Na 2 uur was ik zeer tevreden over het resultaat waardoor ik weer verder kan met (het realiseren van) mijn droom. Glimpen en de Tussentijd: bedankt!

Merel Kuiper, 30 jaar en werkzaam bij de overheid, wilde graag inspiratie opdoen bij ‘mensenwerk’. Ze was nieuwsgierig naar een ontmoeting met een coach, iemand die inspireert, diepe gesprekken voert met mensen en ze verder helpt met een stap in hun leven. Glimpen bracht Merel in contact met Karin Eikmans, zelfstandig coach van www.all-eyes-on-you.nl.

“Momenteel werk ik bij een opleidingsinstituut binnen de overheid. Mijn baan is organisatorisch van aard. Daardoor ben je vaak meer aan het regelen en een spil tussen mensen, dan dat je in gesprek gaat over hun zielenroerselen.
Graag wilde ik eens een glimp opvangen van iemand die meer de diepte ingaat en ‘’iets met mensen’’ doet. Oké, maar wat dan precies? Een sportlerares of een psychiater? Het lijkt me geweldig om mensen te inspireren. En ze in te laten zien wat hun mogelijkheden zijn en dat die vaak groter zijn dan ze in eerste instantie denken. Hm…. Coaching?

Al surfend op het internet naar coaches stuitte ik op de website van Iro Evangelou (www.youngangrytalent.nl). Zij heeft haar eigen bedrijf in coaching en is een van de oprichters van Glimpen. Via haar werd ik gelinkt aan Karin Eikmans. Een jonge vrouw die sinds twee jaar haar eigen bedrijfje in performance en carrière coaching runt. Het bleek lastig om mee te glimpen tijdens een gesprek met een client. Dus heb ik haar gesproken in het ontmoetingscentrum Seats2meet. Ik had een prachtige vragenlijst voorbereid en mijn doel van het gesprek was om antwoord te krijgen op de volgende vragen: hoe ziet een dag van een coach eruit en wat voor achtergrond heb je nodig om coach te worden?

Ik was positief verrast over haar openheid van zaken en vooral haar gedrevenheid. En direct zag ik dat als je je eigen toko runt, je ervoor moet gaan. Wow, heel inspirerend. Het werd me duidelijk dat als je net voor jezelf begint, je lef moet hebben, moet bluffen, creatief moet zijn, en soms gekke dingen aan moet pakken om voet aan de grond te krijgen en te houden. Ook dat elke coach een andere achtergrond heeft, je hebt ze in alle soorten en maten. En dat je goed de balans tussen inhoud, administratie en acquireren in de gaten houdt.
Maar het allerbelangrijkste, dat je altijd jezelf blijft! Want je bent zelf het product dat je verkoopt.
Met veel nieuwe energie sprong ik in de trein. Glimpen, bedankt voor de mogelijkheid om eens een kijkje in een andere keuken te krijgen.”