Steeds vaker kom ik tijdens mijn zoektocht naar een baan bedrijven tegen die ik niet snel meer zal vergeten. Bedrijven waar werknemers zo enthousiast zijn over hun werk dat je bij wijze van spreken de energie in de ruimte voelt stromen. Een kantoor waar werken niet voelt als een plek waar je heen moet om je brood mee te verdienen, maar als een plek waar je graag heen gaat om mooie dingen te realiseren!

Tijdens mijn glimp heb ik het geluk gehad om typisch zo’n bedrijf te ontmoeten. Smit | Kempink Development. Wat een mooie club! Een hele dag mag ik met ze meekijken, alles aan ze vragen en even proeven aan de sfeer die hier op kantoor hangt. Even in het kort wat achtergrondinfo; Smit | Kempink Development staat sinds 2003 voor het op een authentieke manier vormgeven en begeleiden van leer- en ontwikkelprocessen in organisaties. Dat doen ze door het faciliteren van organisatieontwikkeling en leiderschapsontwikkeling. Na het bestuderen van hun website voel ik al wat enthousiasme over dit bedrijf opborrelen, maar uiteindelijk gaat het er toch om hoe een bedrijf werkelijk in elkaar zit. Een beetje bedrijfswebsite is tegenwoordig tenslotte al vrij snel enthousiasmerend. Om werkelijk te ervaren hoe een bedrijf in elkaar steekt kun je toch echt het beste zelf de sfeer even proeven, ideaal dus om dit via Glimpen te doen.

Met een aantal duidelijke vragen en doelen reis ik af naar Ede. Ik heb afgelopen jaren kennis gemaakt met veel grote bedrijven en ik ben nu eigenlijk heel erg nieuwsgierig naar kleinere bedrijven. Daarnaast heeft mijn scriptie over het ontwikkelen van authentiek leiderschap me getriggerd om hier meer over te weten te komen. Mensen boeien mij. Ontwikkelen, trainen, leren, groeien… Tegelijkertijd vraag ik me af wat ik als pas afgestudeerde kan toevoegen in dit vakgebied. In hoeverre heb ik ervaring nodig? Wat zou ik al kunnen betekenen voor bedrijven? Kortom; een aantal duidelijke vragen! Tijdens mijn glimp hoop ik antwoord te kunnen krijgen.

s’ Ochtends beginnen we met een korte vergadering. Het valt me gelijk op hoe relaxt en open de sfeer is, er wordt veel gelachen en tegelijkertijd ook efficiënt vergaderd. Alle projecten komen in vogelvlucht voorbij. Tussen de updates, plannen en TO DO lijsten door word ik snel overal bij betrokken en gelukkig heb ik me aardig ingelezen om het goed te kunnen begrijpen.

Er zijn twee projecten die ik zelf bijzonder interessant vind. Om te beginnen het KIS Programma wat staat voor Kunstenaars Innovatie & Strategie. Het koppelt kunstenaars aan het bedrijfsleven met als doel om met opleiding en onderzoek het vermogen van kunstenaars te vergroten om organisaties te helpen op vernieuwende wijze vraagstukken op te lossen. Ontzettend mooi initiatief!

Het tweede programma wat me erg aanspreekt is ‘Changing the Game’. Via dit programma worden young professionals begeleid. Het idee erachter is dat de jonge generatie vaak veel innovatieve ideeën heeft die nodig zijn binnen een bedrijf, maar ook veel weerstand opwekken. Dit programma geeft begeleiding om het Nieuw Organiseren en Nieuwe Werken via deze jonge generatie van de grond te krijgen. Om me heen hoor ik regelmatig van vrienden dat het zo moeilijk is om binnen bedrijven nieuwe dingen te organiseren. Dit programma speelt dus in op een, voor mij, herkenbaar probleem. Erg leuk om dit zo te zien! De rest van de dag word ik betrokken bij verschillende gesprekken, kijk ik een inspirerend filmpje over leiderschap, nemen we wat documenten door en eigenlijk vliegt de dag zo voorbij! Ook zijn al m’n vragen uiteindelijk beantwoord, een nuttige dag dus.

Daarnaast wordt het gevoel wat ik zelf altijd heb over werken hier bevestigd. Ik ga ervan uit dat ik een groot deel van m’n leven ga werken, oftewel it better be fun! Vandaag heb ik ervaren dat dat mogelijk is. De mensen die ik tijdens deze glimp heb ontmoet, praten met zoveel gedrevenheid over hun werk, heel bijzonder! Ik zie stralende mensen die vol passie over hun werk praten en ik ga geïnspireerd terug naar de trein. Als iedereen met zoveel enthousiasme zou werken, wat zou de wereld er dan een stuk mooier uitzien. Mijn glimpervaring heeft me geïnspireerd om verder te zoeken naar een baan die écht bij me past en om op m’n gevoel af te gaan in deze zoektocht. Ontzettend bedankt voor deze mooie ervaring!

Daan Verhorst doet mee aan de 60 Day Challenge en kon daardoor ook een dag Glimpen bij een baan van zijn keuze. Hij ging mee met ondernemer Kees Romkes om te onderzoeken of ondernemerschap iets voor hem was…

In de eerste dagen van de 60 Day Challenge had ik besloten mij volledig aan de ervaring over te geven en meteen in het diepe te duiken. Al snel werd ik gebombardeerd met vragen en adviezen. Wat betekende dat ik al heel snel keuzes moest maken. En zoals een van mijn ‘volgers’ het noemde: “Ik speel de hoofdrol in het verhaal dat ik zelf schrijf”. Dan komt natuurlijk de vraag op: waar zal ik mijn verhaal over schrijven en welke rol geef ik mijzelf daarin?

Een duik in het onbekende
Aangezien ik het verhaal zelf schrijf moet het zijn opgebouwd uit elementen die ik belangrijk vind. Zo vind ik vrijheid en authenticiteit belangrijk. Ik ben expressief, ambitieus en hecht veel waarde aan sociale contacten. Ik zoek de interactie op met verschillende typen mensen, omdat ik een brede belangstelling heb. Glimpen gaf mij de mogelijkheid om een ervaring op te doen door een dag met een persoon, bedrijf of organisatie mee te lopen. En via deze ervaring te onderzoeken wat het beste bij me past.

Glimpen legde daarom contact voor me met Kees Romkes. Kees is jong, gepassioneerd, authentiek en heeft een visie. Hij verdient zijn geld als consultant in de ‘Social Media’: hij verzorgt workshops, lezingen en geeft advies over, in en met Social Media. Zijn werkplek is bij Seats2Meet; de vrij toegankelijke verzamelplaats voor zelfstandigen.

De dag
Op vrijdag 7 januari was het zover. Ik mocht dan wel de ‘Glimp’ zijn, toch was ik niet alleen. De NRC.next had een journalist van het katern ‘Carrière’ gestuurd om een indruk te krijgen van het concept Glimpen (artikel wordt op donderdag 20 januari gepubliceerd). Na een kopje koffie met z’n drieën en een eerste kennismaking namen we de plannen van de dag door. Er stonden drie afspraken gepland. Opvallend was dat alle drie de afspraken geheel vrijblijvend en voornamelijk gericht waren op netwerken. Er was geen sprake van fees, facturen en rapporten.

Mensen helpen en netwerken is iets wat Kees de hele dag door doet. Hij praat gemakkelijk, zijn passie voor transparantie door middel van Social Media deelt hij graag en nieuwe mensen ontmoeten is zijn hobby. Dat is ook precies wat ik aan deze dag overhoud: door authentiek te blijven, sociaal en assertief te zijn en het gewoon te doen, voelt een werkdag alsof je op stap bent met je vrienden en gedurende de avond allemaal nieuwe mensen en contacten op doet.

Ruilen
De eerste afspraak was met een studente die onderzoek doet naar Seats2Meet en haar mensen. Haar plan is om voor haar onderzoek social media in te zetten. Door de combinatie van Seats2Meet en Social Media kon het ook niet anders dan dat ze bij Kees terecht kwam. De afspraak was dat hij haar zou voorzien van advies als zij haar uitkomsten met hem wilde delen. Een ouderwetse ruilhandel dus.

‘Helpen’ en ‘netwerken’ leken wel de kernwoorden van de dag. In de middag kwamen de heren van de mobiele applicatie ontwikkelaar Tjuna langs. Ook hier lag de nadruk op het aftasten van elkaars kennis en capaciteiten alsmede het delen van elkaars visie op ontwikkelingen in de markt.

Droombaan?
Wat mij het meest aansprak is de open manier van communiceren en relaxte manier van werken. Het kwam bij mij niet eens over als een werkdag. Het geld verdienen stond niet centraal, maar contact leggen, uitwisselen van inzicht en het opdoen van nieuwe kennis.

Is dit mijn droombaan? Dat wil ik graag in het midden houden. De manier van zaken doen spreekt me in ieder geval aan. Authentiek, open en eerlijke communicatie, zoeken naar mogelijkheden, leermomenten en (toekomstige) samenwerking zijn zeker facetten die mij allen zeer aanspreken.

Eens in de zoveel tijd duikt hij op: de vraag ‘als je de loterij wint, wat zou je dan doen?’ Mijn vaste antwoord luidt al jaren: ‘een kinderboekwinkel beginnen!’ En dan heb ik echt het romantische beeld voor ogen van een klein oud winkeltje, boordevol boeken, waar de kachel snort, op woensdagmiddag een voorleesoma langskomt, kinderen in een oude leunstoel kunnen wegdromen bij een goed verhaal en een lieve hond naast de toonbank ligt…

Maar ik heb ook echt iets met kinderboeken. Lezen is een manier om je wereld te verruimen, om te leren op een speelse, natuurlijke manier. Verhalen zijn een manier om wijsheid over te dragen en te delen. En in mijn dagelijks werk als coach en organisatieadviseur op het gebied van leren en ontwikkeling is dat mijn drive: groei, ontwikkeling, leren van en met elkaar.

Glimpen gaf me de kans om een keer een dag mee te lopen met Carole de Mooij, die al bijna 30 jaar de Arnhemse en Nijmeegse kinderboekwinkel bestiert. Zo kon ik een keer achter de schermen kijken, zien hoe het er nou echt aan toe gaat…

Op 30 december, midden in de kerstvakantie, stapte ik dus haar winkel binnen. Om me er meteen thuis te voelen. Midden tussen 8000 titels (en dus nog meer boeken). Variërend van prentenboeken voor de allerkleinsten, tot fantasy thrillers voor 13+, knutselboeken, gedichtenbundels en zelfs een aantal Engelstalige uitgaven. En Carole en haar collega’s Monica en Saskia kennen ze allemaal…. Als er een klant binnenkomt met de vraag of er een boek is over een kindje dat Mees heet, omdat haar kleinkind zo heet, trekken ze direct een aantal uit de kast. Een meisje van 10, dat van spannende boeken houdt, krijgt een paar prachtige verhalen aangereikt. En tussendoor laten Carole en Monica mij ook een aantal van hun favorieten zien. Het is duidelijk: ik heb hier te maken met echte vakmensen, die hart hebben voor kinder- en jeugdliteratuur.

Omdat ik zelf in de winkel, zonder jas, boeken op alfabet sta te zetten, zien klanten mij natuurlijk ook aan voor personeel. Dus ik beland in een paar leuke gesprekken, met een moeder wiens baby net zo heet als mijn jongste dochter (en ik ken natuurlijk alle titels met ‘Lieve’ uit mijn hoofd!) en een meisje die ongeveer dezelfde smaak heeft als mijn oudste dochter en wie ik een nieuw boek kan aanraden. Echt leuk om te doen.

Tussendoor moedigt Carole me aan om ‘alles te vragen wat ik wil weten’. En dat doe ik natuurlijk! Over hoe ze haar winkel is begonnen, of er veel is veranderd in 30 jaar, waar ze trots op is, of ze veel concurrentie heeft van webwinkels, wat ze met scholen doen, hoe het gaat met winkeldiefstal, hoeveel uur ze werkt…. En zij vertelt ruimhartig, deelt mooie anekdotes (zoals over de winkeldief die de luxe-editie van ‘The Neverending Story’ stal, en de lol die zij hadden over een dief die nu een boek las over een boek dat gestolen werd….), moet hartelijk lachen om mijn loterij-verhaal (wat ze overigens beaamt) en zo krijg ik gedurende de dag echt een goed beeld van wat er komt kijken bij het runnen van een kinderboekwinkel.

Mijn man en beide dochters komen me aan het eind van de dag ophalen. Allemaal boekengek, dus met twee tassen vol verlaten we de winkel. En nu… ga ik nu echt zelf zo’n winkel beginnen….? Dat niet gelijk. Ik houd erg van het werk dat ik nu doe, en een winkel als deze is ook echt een ander vak. Maar mijn droom om in dat werk iets met kinderboeken en –verhalen te doen is een stuk dichterbij gekomen en ook realistischer geworden. Van dichtbij zien hoe de mensen in de kinderboekwinkel met kinderen omgaan, hoe ze scholen betrekken en wat de kracht van verhalen en boeken is, werkt voor mij erg inspirerend. Hoe het vorm krijgt weet ik nog niet precies, maar dat ik een vorm ga vinden om hier meer mee te doen, staat vast. En ik heb natuurlijk weer een loterijticket gekocht……

Sonja, 42 jaar was op zoek naar een nieuwe richting in haar carrière nadat ze werkloos was geraakt. Ze schakelde Glimpen in en kwam zo terecht bij Magenta, waar ze een dag kon Glimpen bij de activiteitenbegeleiding van ouderen.

Nadat ik in juli 2010 werkeloos ben geraakt, besloot ik dat het tijd werd voor een andere carrière. De vraag was alleen wat voor een carrière. Ik heb toen een loopbaancoach gezocht en ben een loopbaantraject gestart. Hier kwamen twee opties uit: of iets in de zorg of iets in het onderwijs. Leuk idee natuurlijk, maar opleiding werd een probleem. En: studeren ja, maar hoe maak je een goede keuze? Mijn loopbaancoach vertelde toen over Glimpen en ik besloot me aan te melden.

In het kennismakingsgesprek gaf ik aan dat ik wilde Glimpen bij een activiteitenbegeleider en bij een leraar(es) Engels. Ik gaf ook aan dat een van mijn doelen was om te ervaren of ik überhaupt wel geschikt zou zijn voor een van de twee beroepen. Ze zouden kijken wat ze konden doen en al vrij snel kreeg ik een email of ik wilde Glimpen bij Magenta. Zo gezegd zo gedaan en op een zaterdag niet kort daarna reed ik al richting Schoorl.

Ik had er enorm veel zin in. Toen ik aankwam hebben we eerst nog wat koffie gedronken en het programma voor die dag bekeken voordat de cliënten binnenkwamen. Daarna gingen we aan de slag. ’s Morgens hebben we de krant gelezen en foto’s uit de oude doos besproken. Terwijl de cliënten een beetje aan het rusten waren hebben wij gedichten gemaakt. In de middag mocht ik zelf een activiteit invullen. Te gek om meteen mee te kunnen doen. Ik wilde iets actiefs doen en in gezamenlijk overleg besloten we te gaan sjoelen. Toen kwam de competitiestrijd pas echt los, wat een lol!

Ik heb een heerlijke dag gehad en weet nu zeker dat dit de richting is die ik in wil slaan. Ik ben meteen begonnen met vrijwilligerswerk en hoop op termijn betaald aan de slag te kunnen in dit nieuwe soort werk waarvan ik nu zeker weet dat ik het leuk vind!